Antonius Cornelis Johannes van Heertum 1861-1942 is een zoon van

Antonius Cornelis Johannes van Heertum is op 7 mei 1861 geboren in Schijndel als kind van Martinus van Heertum en Cornelia van Dijk.

geboorteakte van Antonius Cornelius Johannes van Heertum, geboren op 7 mei 1861 in Schijndel als kind van Martinus van Heertum (koopman) en Cornelia van Dijk (winkelierster)

Antonius Cornelis Johannes groeit op als enig kind. Hij woont in Schijndel en is van beroep winkelier, koopman.

Antonius Cornelius van Heertum is vanaf 1887 eigenaar van een winkel in Schijndel. Van 30 mei 1921 tot 9 december 1937 staat hij ingeschreven in het handelsregister met zijn winkel in Schijndel in Groote Straat G109. Het is een winkel in slijten van gedestilleerd, wijnhandel, tabak en sigarenhandel en manufacturen. Na het overlijden van Antonius Cornelis Johannes wordt de winkel onder de naam Firma A.C.J. van Heertum voortgezet tot 29 september 1952 in de Hoofdstraat 94-96 Schijndel. Daarna nog in Hoofdstraat 94 tot 7 mei 1980.

oude ansicht van Schijndel met spelende kinderen. Het pand links waar de petroleumlamp hangt, is het winkelpand van de familie Van Heertum, Hoofdstraat 96 Schijndel

Op trouwt Antonius met Ardina Kocken. Zij krijgen 10 kinderen, waaronder Cornelia Adrana Maria van Heertum

  1. Antonia Cornelia Allegonda van Heertum‏‎
    Geboren ‎23 dec 1889 Schijndel, overleden ‎26 apr 1890 Schijndel, 0 jaar, begraven ‎ Schijndel,
  2. Johanna Antonia Stephanie van Heertum‏‎
    Geboren ‎22 apr 1891 Schijndel, overleden ‎2 mei 1905 Amsterdam, NHol‎, 14 jaar, begraven ‎ Schijndel
  3. Wilhelmus Gijsbertus Adrianus Maria van Heertum‏‎
    Geboren ‎20 aug 1892 Schijndel, overleden ‎5 aug 1941 Veghel, NBr‎, 48 jaar
  4. Stephanie Henrica Maria van Heertum‏‎ gehuwd met ‎Georg Hendrik Jacob Wiessing‎
    Geboren ‎12 nov 1894 Schijndel, overleden ‎5 mei 1956 ‘s-Hertogenbosch, 61 jaar, begraven ‎ Schijndel
  5. Cornelia Adriana Maria van Heertum‏‎ gehuwd met ‎Johannes Vincentius Raessens‎
    Geboren ‎10 aug 1896 Schijndel, overleden ‎24 jul 1986 Eindhoven, 89 jaar, begraven ‎29 jul 1986 Nuenen, NBr
  6. Maria Gertrudis Johanna van Heertum‏‎
    Geboren ‎25 sep 1897 Schijndel, overleden ‎14 nov 1988 Schijndel, 91 jaar, begraven ‎18 nov 1988 Schijndel,
  7. Antonia Egidia Maria van Heertum‏‎
    Geboren ‎30 mei 1899 Schijndel, overleden ‎31 dec 1983 Veghel, 84 jaar
  8. Henricus Gijsbertus Maria van Heertum‏‎
    Geboren ‎6 sep 1901 Schijndel, overleden ‎15 okt 1979 ‘s-Hertogenbosch, 78 jaar, begraven ‎ Schijndel,
  9. Johannes Antonius Maria van Heertum‏‎
    Geboren ‎27 apr 1903 Schijndel, overleden ‎21 apr 1963 Veghel, 59 jaar
  10. Johanna Anna Maria van Heertum‏‎
    Geboren ‎1 aug 1906 Schijndel, overleden ‎1 dec 1997 Schijndel, 91 jaar, begraven ‎5 dec 1997 Schijndel
bron: Provinciale Noordbrabantsche Courant 5 januari 1893

Antonius overlijdt op 13 oktober 1942 in Schijndel. Hij is dan 81 jaar oud.

overlijdensakte van Antonius Cornelius Johannes van Heertum, 13 oktober 1942, weduwnaar van Ardina Eligia Antonia Kocken

Uit het bidprentje blijkt dat Antonius Cornelius Johannes van Heertum onderscheiden is met een Pro Ecclesia et Pontifice.

De Pro Ecclesia et Pontifice is een pauselijke medaille die sinds 17 juli 1888 is ingesteld door paus Leo XIII om zijn 50-jarige jubileum als priester te vieren. De onderscheiding was een kruis met lelies in aan de uiteinden en een kleine ronde medaillon in het midden waarop de paus aan de ene kant werd afgebeeld en het wapen van zijn familie aan de andere kant. De medaille hing aan een rood lint met daarin grote witte strepen en kleine gouden streepjes. In 1893 werd dit een paars lint met een zoom die goud en wit was. De medaille werd uitgereikt in het goud, zilver en brons.

Vanaf 1898 werd het een traditie om de medaille uit te reiken. De medaille wordt uitgereikt aan personen van minstens 45 jaar oud die zich al minstens 25 jaar inzetten voor de katholieke kerk. Het is een uiting van waardering vanuit de kerk en de hoogste onderscheiding die een leek kan ontvangen van de Paus. Alleen katholieken kunnen de onderscheiding krijgen.

In 1908 bepaalde paus Pius X dat de medaille niet meer in het goud, zilver en brons werd uitgegeven, waarna alleen de gouden versie bleef bestaan. Ook veranderde het lint weer. Het werd nu een geel en wit lint, omdat dit de pauselijke kleuren zijn. Op de medailles kwamen twee halfronde nissen te staan met op de voorkant de apostelen Paulus en Petrus. Ook werd de tekst Pro Ecclesia et Pontifice erop gezet. Het wapen van de paus werd ook op de medaille afgebeeld.

Hoogstwaarschijnlijk heeft Antonius Cornelius Johannes van Heertum de pauselijke onderscheiding van na 1908 gekregen.

Pauselijke onderscheiding, model vanaf 1908

Ook was Antonius Cornelius Johannes 63 jaar lid van de Sint Vincentius Vereniging in Schijndel.

bron: Provinciale Noordbrabantsche courant 27 oktober 1939

St. Vincentiusvereniging

Naast het Burgerlijk Armbestuur was er vanaf 1854 in Schijndel de St. Vincentiusvere­niging aktief op het gebied van de armenzorg.

Voor het bestrijden van armoede kon het scheppen van betaald werk uitkomst bieden. Verschillende projecten werden daarom door de St. Vincentiusvereniging opgezet zoals een koehaarspinnerij (koehaar werd vroeger ge­bruikt door stukadoors als onderlaag voor de bepleistering van muren en plafonds – ver­der werden er van koehaar matten gemaakt), een mandenmakerij en een klompen­makerij. Een ander terrein waarvoor de St. Vincentiusvereniging veel aandacht aan de dag legde was het bevorderen van deelname van kinderen uit arme gezinnen aan het onderwijs. Naar de toekomst, zo werd geredeneerd, was dat een belangrijk middel om armoede tegen te gaan. Daartoe ging de St. Vincentiusvereniging tussen de middag op scholen eten uitdelen. Om het schoolbezoek te stimuleren werden verder spaarbonnen uitgereikt voor het trouw naar school gaan. Na de invoering van de wettelijke school­plicht in 1900 was het een taak van de overheid om op het schoolbezoek toe te zien. Daarnaast werd door de St. Vincentiusvereniging direkte hulp geboden zoals het uit­delen van aardappelen, kleding en beddegoed. Via thuisbezoek werd gecontroleerd of een gezin daadwerkelijk bedeling nodig had.

Gezondheidszorg

Het sterftecijfer was ook hoog, in het bijzonder onder kinderen. In de periode 1855-1864 bedroeg het geboortecijfer in Schijndel 26 per 1000 inwoners, terwijl het sterftecijfer 25 was.

Redenen voor de grote kindersterfte waren de slechte hygiënische situatie in veel gezinnen, epidemische ziekten, de minder goede voeding en de gebrekkige me­dische zorg. Bij een geboorte liet men zich vaak bijstaan door een buurvrouw of baker. Een dokter werd er veelal pas bijgehaald als het al te laat was.

In 1908 werd op initiatief van huisarts A.A.M.P. Koolen een afdeling van het Groene Kruis in Schijndel opgericht. Daarmee legde hij de fundamenten voor een preventieve gezondheidszorg. Vanaf de kansel spoorde deken Baekers de mensen aan tot deelname aan het Groene Kruis.

Koolen en zijn collega J.N.J. Smulders stelden vervolgens iedereen in de gelegenheid om zich eenmaal per week kosteloos geneeskundig te laten onderzoeken. Ondanks dit aanbod liet het Schijndelse publiek vooralsnog verstek gaan. Waarom zou ik naar de dokter gaan als ik niets voel zo werd er geredeneerd.

Andere aktiviteiten waren het organiseren van lezingen, bijvoorbeeld over tuberculo­sebestrijding en de voeding van kinderen. In 1909 kreeg Schijndel voor het eerst een wijkverpleegster, zuster Hermina Melis van de congregatie van de Zusters van Schijn­del

Zeer tegen de zin van dokter KooIen in werd het Groene Kruis in 1920 omgezet in het Wit-Gele Kruis – een specifiek katholieke organisatie. Dit gebeurde op verzoek van het episcopaat. Het Groene Kruis was namelijk een neutrale vereniging.

Hoofdzorg gedurende vele jaren was de tuberculosebestrijding. Naast het geven van voorlichting werd er onder andere versterkend voedsel aan T.B.C.-patienten verstrekt, werden zieken voor verpleging naar sanatoria gezonden en vond er woningverbetering plaats – het aanbrengen van ventilatie e.d.

Een belangrijke aktiviteit – vanaf 1916 – was verder het verzorgen van moedercursus­sen.

Resultaten van al deze inspanningen bleven niet uit. In de periode 1921-1930 was het geboortecijfer 31 per 1.000 inwoners en was het sterftecijfer 14. Toch was dat nog bo­ven het landelijke gemiddelde van 10.

Met het oog op de nog steeds grote kindersterfte begon het Wit-Gele Kruis in 1932 een consultatieburau. Een ander initiatief was de aanstelling door het Wit-Gele Kruis van een kraamverzorgster in 1932. Bij de opening werd onderstaande foto ge­maakt.

Opening van het consultatiebureau Wit-Gele Kruis in 1932.
3e van links staat Antonius Cornelius Johannes van Heertum